İYİYDİN BE BLOG

    İyiydin, güzeldin blog çok boş bıraktım seni uzun süre sonra başım sıkıştı başına üşüştüm gecelerce. Uyusuz, bazen gözyaşı içinde bazen yüze gelen bir tebessüm eşliğinde çoğu zaman da koca bir boşluk duygusu içerisinde içimi sana döktüm. İstedim ki içimde kalmasın her şey belki bir "iç"e ulaşır ordan içim iyileşir olmadı günlük, olmadı be blog. Olsun, canın sağolsun canımız sağolsun acılar dünyası naparsın. Geçiyor sonuçta içimizi boşaltarak da olsa bizi hissizleştirerek de olsa bizi yıkarak da olsa... Geçiyor be gülüm de bizi delip geçiyor. Hade eyvallah!